De Stichting KDVP is opgericht in het najaar van 2007. Met de invoering van de nieuwe zorgverzekeringswet per 1-1-2008 werden alle zorgverleners in de GGZ verplicht om het recht op privacy van hun patiënten/cliënten te doorbreken door op de declaratie aan de zorgverzekeraar diagnostische informatie ofwel een DBC (DiagnoseBehandelCombinatie) te vermelden. Vanaf januari 2008 werden declaraties zonder DBC-informatie niet meer vergoed door de zorgverzekeraar.

Daarnaast werden zorgverleners vanaf dat moment ook verplicht om gedetailleerde datasets met diagnose- en behandelgegevens aan te leveren bij een landelijke elektronische databank, het DBC-InformatieSysteem ofwel DIS geheten. Door zorgverleners te verplichten om vertrouwelijke behandelgegevens door te geven aan zorgverzekeraars en tevens alle informatie betreffende de behandeling van patiënten/cliënten aan het DIS aan te leveren, zijn privacy en beroepsgeheim binnen de GGZ feitelijk volledig uitgehold. De behandelgegevens worden in gepseudonimiseerde vorm in het DIS verwerkt, opgeslagen en vervolgens doorgestuurd naar andere (overheids)instanties. Aangezien deze data zeer specifiek zijn, kunnen ze op eenvoudige wijze worden herleid tot personen als ze worden gekoppeld aan persoonsgegevens in de databestanden van die andere (overheids)instanties. Het CBS beschikt zelfs over een sleutel waarmee de pseudonimisering van behandelgegevens van patiënten/cliënten opgeheven kan worden, zodat deze gegevens rechtstreeks weer beschikbaar zijn als persoonsgegevens.

Vertrouwelijkheid, het beschermen van het recht op privacy is een essentiële voorwaarde om patiënten/cliënten met (psychische) klachten goed te kunnen helpen. Hoe kan een patiënt/cliënt voor hem/haar pijnlijke of zeer persoonlijke, intieme problemen bespreken, als deze worden doorgegeven aan instanties buiten de spreekkamer? Hoe kan er een goede vertrouwensrelatie worden opgebouwd tussen patiënt/cliënt en behandelaar, als eerstgenoemde weet dat diagnose- en behandelinformatie zowel terecht komt bij de zorgverzekeraar als bij een landelijke databank en via doorkoppeling ook bij andere partijen om te worden gebruikt met totaal andere oogmerken. Binnen de GGZ worden hulpverleners inmiddels tevens verplicht om in het kader van benchmarking de resultaten van vragenlijsten die door patiënten/cliënten zijn ingevuld, aan te leveren aan de databank SBGGZ en dat terwijl door wetenschap, beroepsorganisaties en CBP is vastgesteld dat de verzamelde gegevens geen relevante informatie opleveren voor de beoordeling van de kwaliteit van de zorgverlening.

Omdat allerlei gegevens – aanwezig bij zorgverzekeraars, DIS, SBGGZ, gemeentes etc. - via matching - makkelijk kunnen worden herleid tot individuele personen creëert het gepseudonimiseerd of geanonimiseerd verwerken van specifieke medische data slechts een misleidende schijnveiligheid.

De Stichting KDVP steunt de juridische procedures van VPHuisartsen gericht tegen de doorstart van het EPD/LSP. Eén van de kernbezwaren tegen de private doorstart van het LSP is dat in het LSP uitwisseling van behandelinformatie niet meer mogelijk is met behoud van  het beroepsgeheim, aangezien in de huidige structuur van het LSP zorgverlener en patiënt niet meer kunnen bepalen welke informatie voor  welk doel aan welke partij(en) wordt verstrekt.

De primaire doelstelling van de stichting KDVP is en blijft om via juridische procedures op te komen voor het behoud van vertrouwelijkheid, de privacyrechten van patiënten/cliënten en het medisch beroepsgeheim in de zorg.