Op 29 november jl. heeft de TK zich via een motie uitgesproken tegen het voornemen van de NZa om hulpverleners in het kader van de doorontwikkeling van de zorgvraagtypering te verplichten tot het aanleveren van ALLE antwoorden op de HONOS+ vragenlijst van al hun GGZ cliënten/patiënten. De TK is van oordeel dat er risico is op misbruik van de gegevens en zegt ook een mogelijk datalek te vrezen, hetgeen nadelige gevolgen kan hebben voor de betreffende cliënten/patiënten. Dit betekent dat het voornemen van de NZa om hulpverleners te verplichten tot het aanleveren van zeer privacygevoelige informatie van 800.000 GGZ cliënten/patiënten vooralsnog een halt wordt toegeroepen. De reactie van de NZa hierop is dat zij niet onder de indruk is van dit oordeel van de TK.
De verplichte aanlevering van alle antwoorden op de HONOS+ vragenlijst was al opgeschoven van 1 oktober 2022 naar 1 januari 2023 in reactie op de protesten van de actiegroep – waartoe ook de KDVP behoort – die opkomt voor de belangen van zeker een miljoen cliënten/patiënten (zie KDVP nieuwsbericht dd 14-11-2022).
Aanvankelijk was de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) over het voornemen van de NZa door diezelfde NZa zó summier geïnformeerd dat de AP zich niet had gerealiseerd wat de strekking en omvang waren van de verplichte dataverzameling zoals die door de NZa was voorgesteld. Met als gevolg dat de AP zich nu alsnog moet gaan verdiepen in de voorgestelde regeling teneinde hierover met een oordeel/advies te komen. Dit zou echter wel vóór 1-1-2023 moeten gebeuren wil tijdig duidelijk worden of ook na 1-1-2023 opschorting dan wel afwijzing van deze regeling aan de orde is.
Als de AP besluit dat de door de NZa gezochte werkwijze dient te worden gestopt, dan is dit voorstel van de NZa van de baan. De uitspraak van de TK in deze kwestie is taakstellend – en dus niet vrijblijvend – voor de AP waar het er om gaat met een kritische inhoudelijke beoordeling te komen die in lijn is met haar oordeel uit 2018 toen is gesteld dat slechts informatie op hoofddiagnoseniveau (herleidbaar) opgevraagd mag worden door de NZa.
Dit alles betekent in de praktijk dat het onwaarschijnlijk is dat de regeling op 1 januari 2023 zal ingaan. Het is afwachten wat de AP uiteindelijk over de beoogde regeling van de NZa zal zeggen. Hiermee kunnen we concluderen dat het pleit zeker nog niet gewonnen is en dat kritisch naar het aanstaande oordeel van de AP moet worden gekeken. Een eventuele gang naar de rechter betreffende deze vergaande dataverzameling kan vooralsnog niet worden uitgesloten.
Lees in dit verband het artikel dd 2-12-2022 van de hand van voormalig huisarts W. Jongejan getiteld “Het spel is nog niet gespeeld met NZa-GGZ-datahonger”.
Het Platform Burgerrechten voegt zich bij de actiegroep die strijdt tegen het onrechtmatig opvragen van uitgebreide gevoelige medische persoonsinformatie via de HONOS+ vragenlijst door de NZa. De KDVP is niet alleen zelfstandig maar ook als vaste deelnemer van het Platform Burgerechten actief betrokken bij dit verzet. De eerste stappen richting een juridische procedure worden nu gezet.
Vanaf 1 januari 2022 is het Zorgprestatiemodel als nieuwe bekostigingssysteem in de GGZ (en forensische zorg) van kracht. Het Zorgprestatiemodel heeft het DBC
declaratiesysteem vervangen. Onderdeel van het Zorgprestatiemodel is een
nieuw systeem van zorgvraagtypering.
In het kader van dit zorgprestatiemodel heeft de NZa zorgverleners opgelegd om per individuele patiënt/cliënt grote hoeveelheden gevoelige behandelgegevens over de zorgvraagtypering aan te leveren via de HONOS+ vragenlijst. Deze aanlevering omvat van elke patiënt/cliënt alle antwoorden op de HONOS+ vragenlijst, het geadviseerde zorgvraagtype en het gekozen zorgvraagtype. Patiënten/cliënten hebben echter doorgaans geen weet van deze uitwisseling van behandelinformatie, omdat het bij deze HONOS data gaat om een verplichte aanlevering van medische persoonsgegevens die niet afhankelijk is van toestemming van de betrokkene. En als zorgverleners weigeren deze data aan te leveren, kan dat hen komen te staan op een waarschuwing of zelfs uiteindelijk een dwangsom.
Met de aangeleverde informatie denkt de NZa te kunnen bepalen hoelang behandelingen “horen te duren” en hiermee samenhangend de efficiëntie van zorgverleners te kunnen meten en hen onderling te kunnen vergelijken. Het ligt voor de hand dat dit gevolgen zal hebben voor de contracten die door zorgverzekeraars aan zorgverleners worden aangeboden.
Deze verplichte aanlevering van alle antwoorden op de HONOS+ vragenlijst (er mogen geen vragen onbeantwoord blijven) is voorlopig opgeschoven naar 1 januari 2023, omdat de AP heeft moeten constateren dat de NZa hen in eerdere verzoeken om een standpuntbepaling rond het zorgprestatiemodel niet heeft geïnformeerd over deze verplichte aanlevering van gedetailleerde medisch-sociale persoonsgegevens. Een aanlevering die in strijd is met het standpunt van de AP dat de NZa voor de uitoefening van haar taken slechts persoonsgegevens op hoofddiagnose niveau mag verwerken.
De actiegroep – waar ook de KDVP deel van uitmaakt – vertegenwoordigt zeker een miljoen GGZ patiënten/cliënten. Het is nu wederom van groot belang dat er actief gestreden wordt voor het in stand houden van privacy en vertrouwelijkheid bij de behandeling van patiënten/cliënten in de GGZ, alsook voor het behoud van het medisch beroepsgeheim en “last but not least” de professionele autonomie van de zorgverleners.
Lees hier het volledige artikel van het Platform Burgerrechten:
https://bijvoorbaatverdacht.nl/platform-burgerrechten-steunt-ggz-verzet-tegen-datahonger-nza
NZa gaat opnieuw in de fout: via de HONOS+ vragenlijst wordt er vanaf 1 juli 2022 zonder toestemming van ggz-patiënten/cliënten gevoelige informatie over hun behandeling verzameld. Deze gang van zaken is vergelijkbaar met het onrechtmatig verzamelen van ROM-data in 2017.
Vanaf 1-1-2022 is het Zorgprestatiemodel als nieuwe bekostiging in de GGZ (en forensische zorg) van kracht. Het Zorgprestatiemodel heeft het DBC declaratiesysteem vervangen. Onderdeel van het Zorgprestatiemodel is een nieuw systeem van zorgvraagtypering.
In het kader van het zorgprestatiemodel heeft de NZa zorgverleners recentelijk opgelegd om per individuele patiënt/cliënt vanaf 1 juli 2022 grote hoeveelheden gevoelige behandelgegevens over de zorgvraagtypering aan te leveren via de HONOS+ vragenlijsten. Deze aanlevering omvat van elke patiënt/cliënt alle antwoorden op de HONOS+ vragenlijst, het geadviseerde zorgvraagtype en het gekozen zorgvraagtype. Er is dus niet besloten dat alleen de totaalscore van de HONOS+ vragenlijst moet worden aangeleverd, maar daarentegen is gekozen voor het verplicht opsturen van alle antwoorden op de vragen uit die vragenlijst. En dit gebeurt zonder medeweten van de patiënt/cliënt, want deze wordt hier niet over geïnformeerd. En als hulpverleners deze data niet aanleveren, kan dat hen komen te staan op een waarschuwing of zelfs uiteindelijk een dwangsom.
De NZa zegt deze informatie nodig te hebben voor het berekenen van de zorg die in de toekomst nodig zal zijn. En omdat de data gepseudonimiseerd zijn, stelt de NZa dat dit acceptabel is ook al geeft men toe dat via koppeling aan data in andere systemen (VEKTIS) de gepseudonimiseerde gegevens terug te herleiden zijn tot gegevens over “mensen van vlees en bloed”. En wij moeten de NZa – maar wellicht ook andere partijen – “op hun blauwe ogen” geloven als ze zeggen dat ze dit niet zomaar zullen doen. Maar het gaat erom dat het mogelijk is!
In een juridische procedure die de KDVP had aangespannen tegen de Autoriteit Persoonsgegevens heeft de rechter indertijd bepaald dat patiënten/cliënten in de GGZ de mogelijkheid moet worden geboden om bezwaar te maken tegen de aanlevering van behandelinformatie aan zorgverzekeraars en NZa/DIS. Daartoe kan gebruik worden gemaakt van de opt-outregeling middels afgifte van een privacyverklaring waarin wordt gesteld dat geen behandelinformatie wordt/mag worden doorgestuurd aan zorgverzekeraar en NZa/DIS. Deze privacyverklaring dient vervolgens te worden ondertekend door zowel patiënt/cliënt als behandelaar. Het is de verantwoordelijkheid van de zorgverlener om patiënten/cliënten in te lichten over de mogelijkheid om expliciet bezwaar te maken tegen deze informatie-aanlevering aan zorgverzekeraar en NZa. Indien wèl informatie wordt aangeleverd bij zorgverzekeraar en NZa kan dat dus ook alleen nadat de patiënt/cliënt heeft aangegeven hier geen bezwaar tegen te hebben. Zorgverleners die hebben verzuimd om patiënten/cliënten deze keuze voor te leggen, kunnen daar later in rechte op worden aangesproken door hun patiënten/cliënten.
Op 21 juli vindt overleg plaats tussen de NZa en tegenstanders van deze onrechtmatige gegevens-aanlevering. Laatstgenoemden streden in 2017 voor het doen stoppen van de onrechtmatige aanlevering van ROMdata aan de Stichting Benchmark GGZ (SBG). En: de behandelgegevens van GGZ-patiënten/cliënten zijn toen inderdaad twee jaar later uit de externe databank verwijderd. Ook de KDVP is bij de huidige kwestie van de HONOS+ aanlevering aan de NZa betrokken.
In het dagblad Trouw is op 21 juli jl. een artikel verschenen onder de titel “Toezichthouder verzamelt ongevraagd info over 800.000 ggz-patiënten”.
Eveneens lezenswaardig is het artikel dd 20-7-2022 van voormalig huisarts Wim Jongejan getiteld “Weerstand tegen HONOS+ (ROM) lijsten opsturen naar NZa krijgt momentum”.
En tenslotte heeft RadarZorg aan het opvragen van gevoelige medische data zonder expliciete toestemming van de patiënt/cliënt ook kort aandacht besteed.
Naar aanleiding van het hierboven genoemde overleg met de NZa is er door verontruste zorgverleners in de GGZ, (ex)cliënten en een vertegenwoordiger van het landelijk overleg cliëntenraden op 24-8 een open brief gestuurd aan de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) en een open brief aan de NZa. Tevens heeft men een persbericht doen uitgaan. U kunt hierover meer informatie vinden in de opnieuw geactiveerde website “Stop benchmark met ROM”. Zowel de brieven aan de NZa en AP als het persbericht zijn ook op die website te vinden.
Zolang de “verplichte” aanlevering van HONOS+data aan de NZa niet is ingetrokken, raden wij alle zorgverleners aan om patiënten/cliënten te adviseren om bij aanmelding de privacyverklaring te ondertekenen, als zij de aanlevering van hun HONOS+data aan de NZa willen voorkomen. Daarmee is de privacy van patiënten/cliënten gewaarborgd en kunnen zorgverleners niet gehouden worden aan de “verplichte” aanlevering van gegevens aan de NZa.
Per 1 juli 2022 heeft de NZa aangegeven dat aanlevering verplicht is en wel op straffe van een – nader te bepalen – boete.
De LVVP zegt zich hard te maken voor kwalitatief goede en integere zorg in het belang van patiënten/cliënten. Dan zou je verwachten dat de LVVP nu in de hoogste boom zit vanwege deze verplichte aanlevering van medische zorgdata aan de NZa welke een grove schending van de privacy van patiënten/cliënten inhoudt en daarnaast het risico in zich heeft dat zorgverleners in rechte kunnen worden aangesproken, als patiënten/cliënten ontdekken/vernemen welke info zonder hun medeweten is verstuurd naar de NZa. Dit raakt regelrecht ook aan het belang van vertrouwelijkheid voor toegang en kwaliteit van de zorg.
In plaats daarvan verschuilt de LVVP zich min of meer achter het standpunt van de Autoriteit Persoonsgegevens (AP), die aan de NZa had aangegeven “geen opmerkingen te hebben” t.a.v. de aanlevering van die data betreffende de zorgvraagtypering. In een mailwisseling stelt een beleidsmedewerker van de LVVP dat zij zullen opperen “dat de NZa onze leden meer comfort zou moeten bieden en meer informatie zou moeten geven, omdat onze leden aangeven mogelijk tuchtrechtelijk aansprakelijk te zijn".
Met deze opstelling lijkt de LVVP bepaald geen eigen, fundamenteel standpunt in te nemen, maar eerder haar oren te laten hangen naar de NZa. Het feit dat deze ontwikkeling een ongeoorloofde massale doorbreking van het medisch beroepsgeheim betekent - gepseudonimiseerde gegevens zijn namelijk terug te brengen tot “mensen van vlees en bloed” – zou tot grote ongerustheid en actief verzet bij het bestuur van de LVVP moeten leiden. Een beroepsvereniging die zich verantwoordelijk voelt voor het in vertrouwelijkheid en professionaliteit kunnen behandelen van psychische problemen zou het sieren als zij vierkant achter hun professie gaan staan en opkomen voor de bewaking van de privacy van de patiënt/cliënt en – daarmee samenhangend – de waarborging van de vertrouwensrelatie tussen zorgverlener en patiënt/cliënt.
In 2017 speelde een vergelijkbaar probleem met de aanlevering van ROM-data. In 2019 heeft de AP alle GGZ instellingen op de vingers getikt en zijn alle ROM-data die opgeslagen waren bij AKWA GGZ alsnog verwijderd/vernietigd. Toen heeft de AP ook (weer) gezegd dat (gepseudonimiseerde) medische gegevens “bijzondere persoonsgegevens” zijn, die alleen mogen worden verzameld met de uitdrukkelijke, expliciete toestemming van de cliënt.
Gelukkig kunnen patiënten/cliënten nog wel gebruik maken van de opt-outregeling met privacyverklaring waarmee zij aangeven dat ze geen toestemming verlenen om deze data aan de NZA/zorgverzekeraar te sturen. Maar ondanks het feit dat deze uitzonderingsmogelijkheid door de rechter in een juridische procedure (2010) mogelijk is gemaakt, zou de LVVP fundamenteel bezwaar moeten maken waar het de als “verplicht” gestelde aanlevering van gevoelige, medische data zonder expliciete toestemming van de patiënt/cliënt betreft.
Wij nodigen het bestuur van de LVVP dan ook van harte uit om ten eerste het artikel – https://www.trouw.nl/opinie/de-toezichthouder-heeft-een-erg-slechtverhaal-over-massaal-verzamelen-ggz-data~b4a56383/?utm_campaign=shared_earned&utm_medium=social&utm_source=copylink – van de hoofdredactie van het dagblad Trouw dd 25-7 jl. te lezen en nog eens te reflecteren op hun huidige opstelling.
En ten tweede stemt het artikel van voormalig huisarts Jongejan dd 27-7-2022 getiteld “Onwaar(achtig) verhaal NZa over verplichte GGZ zorgdata-aanlevering” ook tot nadenken.
Met deze WGS wil de overheid het mogelijk maken dat allerlei data - óók data uit de zorg - in zgn. samenwerkingsverbanden kunnen worden samengevoegd en gekoppeld. Zowel publieke als private partijen kunnen op basis van deze wet data met elkaar delen. Het doel van de WGS is het “detecteren” van personen die verondersteld worden een frauderisico te vormen. Ook kunnen data worden gebruikt om individuele burgers te volgen en te profileren. Burgers weten niet òf en zo ja op welke wijze ze worden gevolgd en geprofileerd, noch weten ze met wie welke uitkomsten van data-analyses worden gedeeld en waarvoor deze resultaten worden gebruikt. Door deze werkwijze kunnen burgers zich ook niet gericht en geïnformeerd verweren tegen belastende profileringen.
Zoals de WGS nu is opgezet is het ook mogelijk dat medische gegevens die voor één bepaald doel zijn verzameld, via doorlevering en koppeling naar andere databases inzichtelijk worden voor andere instanties/partijen dan degenen voor wie de medische data oorspronkelijk bedoeld waren. Dit betekent dat medische data voor personen beschikbaar komen welke niet gehouden zijn aan het medisch beroepsgeheim.
Nadat de WGS op 17 december 2020 was goedgekeurd door de Tweede Kamer is op 1 juli 2021 door de vaste commissie Justitie en Veiligheid van de Eerste Kamer (EK) een speciaal advies aan de Raad van State (RvS) gevraagd ter beoordeling van dit wetsvoorstel. In eerste instantie was de RvS van oordeel dat de WGS door de EK moet worden verworpen, maar vervolgens heeft de RvS een enorme ommezwaai gemaakt met als gevolg dat de RvS nu van mening is dat het wetsontwerp tòch aan de eisen die gelden voor wetgeving waarin grondrecht-beperkende maatregelen worden voorgesteld, voldoet.
De RvS dringt er nu alleen op aan dat deze wetgeving, die een systematische, grootschalige inbreuk vormt op fundamentele rechten, zorgvuldig wordt uitgevoerd. Daarmee wordt bedoeld dat alle publieke en private partijen die straks te maken krijgen met data-uitwisselingen dit in de praktijk aan de hand van een “zorgvuldige” nadere regelgeving moeten doen. In wezen distantieert de RvS zich hiermeevan haar kerntaak, namelijk toezien op deugdelijke wetgeving door positief te oordelen zonder naar de – noodzakelijke – randvoorwaarden te kijken.
Eerder al hadden zowel de Autoriteit Persoonsgegevens als het College voor de Rechten van de Mens zeer kritische adviezen uitgebracht waarin wordt gewaarschuwd voor het te grabbel gooien van meerdere beginselen van onze rechtstaat indien de EK het wetsvoorstel zou goedkeuren. Ondanks de kritiek uit allerlei hoeken heeft de minister besloten slechts een paar summiere wijzigingen in het wetsvoorstel aan te brengen. Op dit moment ligt de WGS weer bij de Eerste Kamer ter beoordeling. Het is de bedoeling dat de EK in februari 2022 begint met het voorbereidend onderzoek naar dit wetsvoorstel.
De coalitie van partijen – bestaande uit het Platform Bescherming Burgerrechten, Nederlands Juristen Comité Mensenrechten, Stichting Privacy First, Stichting
KDVP, FNV, Landelijke Cliëntenraad, schrijver Tommy Wieringa en columnist Maxim Februari – die in 2020 door de rechtbank te Den Haag in het gelijk werd gesteld vanwege de implementatie van het risicoprofileringssysteem SyRI heeft de leden van de EK zowel op 25 mei 2020 als ook op 8 januari 2021 via een brief opgeroepen om bij de behandeling zeer kritisch naar dit wetsvoorstel te kijken.
In feite kan de WGS een “Super-SyRI” worden genoemd, omdat deze op ieder mogelijk handhavingsterrein van de overheid, maar ook op terreinen waar commerciële partijen werkzaam zijn, kan worden ingezet. En bovendien gaat het hier niet alleen om feitelijke gegevens, maar ook om het uitwisselen van vermoedens en veronderstelde signalen.
In een volgende brief dd 8 februari 2022 aan de EK vestigt de coalitie van partijen nogmaals de aandacht op de risico’s voor onze rechtstaat als de WGS alsnog door de EK wordt aangenomen. Tevens heeft de coalitie van partijen een bijbehorend persbericht doen uitgaan.
Op 16-12-2021 kondigt de AP in een onverwachte actie aan hun besluit tot afwijzing van het handhavingsverzoek van Vrijbit over het DIS (Diagnose Informatie Systeem) bij nader inzien te zullen vervangen door twee “nieuwe” besluiten. Op deze manier zou het door Vrijbit ingestelde Hoger Beroep bij de Raad van State in deze procedure gefrustreerd kunnen worden.
Vrijbit (www.vrijbit.nl) heeft vervolgens in een brief dd 30-12-2021 aan de Raad van State (RvS) aangegeven dat de AP met deze nieuwe besluiten niet alleen voorbij gaat aan de bezwaren die door de rechtbank Midden-Nederland in haar uitspraak op 11-7-2017 zijn verwoord maar ook aan de kernbezwaren die in dit Hoger Beroep – nog steeds! – voorliggen. Het is nu dus wachten op een datum waarop de rechtszitting zal plaatsvinden. De KDVP ondersteunt in de persoon van de voorzitter – dhr. A. van Eldijk – de juridische procedure van Vrijbit.
Deze DIS procedure betreft het beroep tegen de Beslissing op Bezwaar van de AP om niet handhavend op te willen treden tegen de onrechtmatige verzameling, verwerking en doorlevering van medische diagnose- en behandelgegevens (DBC’s) in het DIS, die reeds plaatsvindt vanaf 2006. In 2006 had het CBP (nu AP) al aangegeven dat het DIS geen tot personen herleidbare gegevens mocht bevatten. Door koppeling van data uit het DIS met in andere bestanden beschikbare gegevens bleken deze data wel degelijk herleid te kunnen worden tot concrete “personen van vlees en bloed”. Dat heeft inmiddels ook de NZa - waar het DIS sinds mei 2015 onder ressorteert - zelf moeten erkennen.
Op dit moment is – zoals gezegd – nog niet duidelijk wanneer dit Hoger beroep bij de RvS zal plaatsvinden. In deze procedure heeft de RvS na het falen in de toeslagen-affaire de kans te laten zien dat het opkomen voor fundamentele rechten en belangen van burgers tegenover het optreden van overheden haar primaire taak is. Wij hopen uiteraard dat de RvS deze kans zal benutten.
Zie ook het artikel van Burgerrechtenvereniging Vrijbit dd 3-1-2022 getiteld: “Hoger Beroepszaak Vrijbit tegen AP over het DIS- Diagnose Informatie Systeem (DIS) getraineerd”.
In november 2021 deed de Raad van State een teleurstellende en onjuiste uitspraak in het Hoger Beroep van Vrijbit tegen de Autoriteit Persoonsgegevens over niet-legitieme regels en procedures van zorgverzekeraars bij de verwerking van medische persoonsgegevens; de belangen van burgers worden wederom – vergelijkbaar met de toeslagen affaire - ondergeschikt geacht aan de belangen van overheid en zorgverzekeraars.
Op 24 november 2021 heeft de Raad van State (RvS) het Hoger Beroep van Burgerrechtenvereniging Vrijbit (www.vrijbit.nl) tegen de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) over de Gedragscode Zorgverzekeraars ongegrond verklaard.
Het is onbegrijpelijk en teleurstellend dat de RvS het niet noodzakelijk heeft geacht om de AP aan te spreken op haar verantwoordelijkheid om de grootschalige verwerking van medische persoonsgegevens te doen stoppen waar deze verwerking al jaren – zoals is vastgesteld na de uitspraak van de rechtbank Amsterdam in 2013 – een niet-legitieme inbreuk vormt op fundamentele rechten van burgers, terwijl controle op rechtmatigheid en uitvoerbaarheid van wetgeving ten behoeve van burgers in onze rechtsstaat bij uitstek een taak is van de RvS.
Helaas moeten we dus constateren dat deze uitspraak wederom geen ontkrachting inhoudt van de argumentatie van de AP dat werkwijzen en procedures die door de rechtbank Amsterdam in strijd zijn bevonden met de Wet bescherming persoonsgegevens (WBP) en het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) – geen overtreding vormen waar de AP handhavend tegen zou moeten optreden.
Het is ook onbegrijpelijk dat de RvS van oordeel is dat voor de verwerking van medische persoonsgegevens door zorgverzekeraars geen specifieke doelen geformuleerd hoeven te worden, terwijl de rechtbank Amsterdam eerder heeft geoordeeld dat dit noodzakelijk is om “function creep” – namelijk dat informatie voor andere dan de oorspronkelijke doelen wordt gebruikt – te voorkomen en toetsing op
proportionaliteit, subsidiariteit en noodzakelijkheid – hetgeen een vereiste is op grond van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens – van de beoogde gegevensverwerking mogelijk te maken.
Tot slot is het ronduit treurig dat met deze uitspraak nog steeds wordt ontkend dat er geen adequate digitale declaratie procedure bestaat die kan worden gebruikt bij afgifte van een privacyverklaring, waarmee vervolgens effectief kan worden voorkomen dat diagnose-informatie aan zorgverzekeraars wordt aangeleverd en door hen verwerkt.
Zie voor uitgebreide informatie over dit Hoger beroep van Burgerrechtenvereniging Vrijbit het artikel op www.vrijbit.nl getiteld: “Uitspraak Hoger Beroep Vrijbit versus toezichthouder AP over de Gedragscode Zorgverzekeraars”.
De oorspronkelijk door de KDVP tegen de AP aangespannen juridische procedure over verwerking en gebruik van medische persoonsgegevens door zorgverzekeraars is wederom vertraagd aangezien de zitting die op 2-11-2021 over het Hoger Beroep van de KDVP tegen de AP zou plaatsvinden, is uitgesteld. Op dit moment is er nog geen nieuwe datum bekend gemaakt. Zie voor uitgebreide informatie over het ruim 8 jaar durende verloop van deze procedure van de KDVP onze nieuwsberichten van 12 maart, 6 oktober en 29 oktober 2021.